منبع:خبرگزاری مهر
اخترشناسان نوعی ستاره نوترونی مغناطیسی عظیم را مورد مطالعه قرار دادند که می تواند استانداردهای کنونی نظریه های مربوط به سیاه چاله ها را به چالش بکشد. دانشمندان با استفاده از تلسکوپ VLT رصدخانه جنوبی اروپا در شیلی نشان دادند که یک "مگنتار" (یک نوع غیر عادی از ستارگان نوترونی) از ستاره ای تشکیل شده است که جرم آن حداقل 40 برابر جرم خورشید است.
نتایج این تحقیقات می تواند چالشهای بزرگی را در مقابل تئوریهای فعلی مربوط به تکامل ستارگان و تشکیل سیاه چاله ها ایجاد کند. در حقیقت برپایه تئوریهای کنونی، ستاره ای با این جرم نباید تبدیل به یک "مگنتار" شود بلکه باید پایان زندگی خود را به صورت یک سیاه چاله ادامه دهد.
این محققان به منظور دستیابی به این نتایج، توده ستاره ای Westerlund 1 را که در فاصله 16 هزار سال نوری از زمین و در نیمکره جنوبی صورت فلکی "آتشدان" (آرا) واقع شده است مورد بررسی قرار دادند.
Westerlund 1 یک "ابر خوشه" است که محتوی صدها ستاره بسیار عظیم است. نور برخی از این ستاره ها برابر با نور تقریبا یک میلیون خورشید بوده و قطر آنها حدود دو هزار برابر قطر خورشید است به طوری که می توان گفت Westerlund 1 یک باغ وحش شگفت انگیز ستارگان است. ستارگان این توده همگی یک جنبه مشترک دارند و آن سن این ستارگان است که بین 5/3 تا 5 میلیون سال تخمین زده شده است.
از آنجا که تمام ستاره های ساکن Westerlund 1 همسن هستند، ستاره ای که منفجر شده و باقیمانده های آن به یک مگنتار تبدیل شده باید زندگی کوتاهتری نسبت به سایر ستارگان این توده داشته باشد.
این دانشمندان در این خصوص توضیح دادند: "دوره زندگی یک ستاره مستقیما با جرم آن ارتباط دارد به طوری که ستاره سنگین تر دوره زندگی کوتاهتری دارد، اگر ما بتوانیم جرم یک ستاره عظیم را اندازه گیری کنیم می فهمیم که ستاره با زندگی کوتاهتر که به یک مگتنار تبدیل شده است باید هنوز جرم بسیار زیادی داشته باشد. این نکته بسیار مهم است چرا که هنوز نظریه ای در این مورد وجود ندارد."
به این ترتیب این ستاره شناسان ستارگانی را که در منظومه دوتایی W13 در توده ستاره ای Westerlund 1 واقع شده اند مورد مطالعه قراردادند و دریافتند که در این منظومه، جرم ستارگان می تواند مستقیم با حرکت تکامل آنها ارتباط داشته باشد.
براساس گزارش Astronomy Now Online، جرم این ستاره بزرگتر این منظومه دو تایی با ستارگان دیگر توده Westerlund 1 مقایسه و مشخص شد ستاره ای که به یک مگنتار تبدیل شده است باید حداقل 40 برابر جرم خورشید داشته باشد.
این نشان می دهد ستارگان بسیار عظیمی که از آن انتظار می رود به یک سیاه چاله تبدیل شوند می توانند به روش متفاوتی رفتار کنند و به یک مگنتار تبدیل شوند.
فرضیه های گذشته نشان می داد که ستارگان با جرم اولیه بین 10 تا 25 برابر جرم خورشید ستارگان نوترونی را تشکیل می دهند و ستارگان با جرم بالاتر از 25 برابر جرم خورشیدی سیاه چاله ها را تولید می کنند.
به گفته این دانشمندان، این مورد در این منظومه دو تایی می تواند نظریه های فعلی مربوط به سیاه چاله ها را به چالش بکشد
آوا استار
