قسمتی از شعر مولانا
| از صحاف مثنوی این پنجمست | بر بروج چرخ جان چون انجمست | |
| ره نیابد از ستاره هر حواس | جز که کشتیبان استارهشناس | |
| جز نظاره نیست قسم دیگران | از سعودش غافلند و از قران | |
| آشنایی گیر شبها تا به روز | با چنین استارهای دیوسوز | |
| هر یکی در دفع دیو بدگمان | هست نفطانداز قلعهی آسمان | |
| اختر ار با دیو همچون عقربست | مشتری را او ولی الاقربست | |
| قوس اگر از تیر دوزد دیو را | دلو پر آبست زرع و میو را | |
| حوت اگرچه کشتی غی بشکند | دوست را چون ثور کشتی میکند | |
| شمس اگر شب را بدرد چون اسد | لعل را زو خلعت اطلس رسد | |
| هر وجودی کز عدم بنمود سر | بر یکی زهرست و بر دیگر شکر | |
| دوست شو وز خوی ناخوش شو بری | تا ز خمرهی زهر هم شکر خوری |
منبع شعر: ویکی
افزودن به علاقمنديها
ثبت لينك در
ايميل كردن اين
نمايش: 673
نظرات (0)
نوشتن نظر
آوا استار
